درباره وبلاگ
جستجو

آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

به وسعت آسمان




   در این سلسله مطالب به گزیده هایی از «روضه ی خلد» مجد خوافی خواهیم پرداخت. این اندیشمند و شاعر بزرگ، با آن که خود، گفته است:
« اگر به گفته ی سعدی نمی رسد سخنم                                 قبول کن به کرم عذر مجد خوافی را
قبول عامه چو از اختیار، بیرون است                                       چه جرم، گفته ی زیبا و طبع صافی را؟ »
بر ارزشمندی و گرانسنگ بودنِ این کتاب تأکید کرده، می گوید:
« روضه ی خلد مجد خوافی بین                                            که از او هر ورق، گلستانی است »
و « کسی را از حدیث مجد خوافی                                         دهد ذوقی که دارد طبع صافی »


   وقتی در شهر کرمان در مدرسه ی ترکان وعظ می گفتم، شخصی برخاست و گفت: عیسی علیه السّلام در آسمان چهارم چه می خورد؟ گفتم: زهی کریمانِ کرمان! غمِ آن می خورند که عیسی را که در زمین، از آسمان مائده می آوردند، در آسمان چه می خورد! غمِ مجد خوافی ندارند که یک ماه است که ما را وعظ می گوید، معاش چون می گذراند؟! حاضران انکار کردند و بسیاری زر و جامه ایثار کردند.
سؤال اگرچه به نزد مروّت است حرام                            ولی به وقتِ ضرورت حلال می باشد
درِ  سؤال به یکبارگی نشاید بست                                  که هم کلیدِ مروّت سؤال می باشد »   (روضه خلد، باب دوم، 51)
                                                       *   *   *   *   *   *
 حکایت: « یکی از متعدّیان را به قتل آوردند، و از دروازه ی ماهان درآویخت، دو سه روز را خلق از دست پای وی به فغان آمدند. عزیزی از من پرسید که چون می بینی؟ گفتم: بلای خدای، در زندگی از دستِ او در زحمت و در مردگی از پای.
زبان و دست ز آزار خلق کوته کن                                   وگرنه در ره اسلام داد می ندهی
شنیده ای که رسول خدا مسلمان را                                  چه گفت: مَن سَلِمَ المُسلِمونَ مِن یَدِهِ »   (روضه خلد، باب سیزدهم، 219)
                                                       *   *   *   *   *   *
حکایت: « شخصی را گفتند: کاغذی بنویس. گفت: پایم درد می کند. گفتند: مانع چیست؟ گفت: آن که به وضعی که نویسم به غیر از من هیچ کس نتواند خواند، هر آینه مرا طلب کنند، پس درد پای مانع باشد!
خطّ نامطبوع خوبان دیده ای                                        خطّ بنده زان بَتَر باشد هنوز
غیر بنده کس نیارد خواندن                                       هم به شرط آن که تر باشد هنوز »      (روضه خلد، باب پانزدهم، 251)




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


یکشنبه 20 بهمن 1398 :: نویسنده : ابوالقاسم محمد خلیلی پور رودی
نظرات ()
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic